อาจารย์ใจหายวาบ นักศึกษาพูด สวัสดีค่ะ ขณะเดินสวนทางที่บันได พอหันกลับไปดู น้ำตาแทบไหล

สวัสดีครับ เดินตามพ่อในครั้งนี้ ขอเล่าถึงเรื่องราวของ สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดา สยามบรมราชกุมารี เจ้าฟ้าหญิงผู้เต็มเปี่ยมไปด้วยความเรียบง่าย ไม่ถือพระองค์

โดยศาสตราจารย์ ด็อกเตอร์ศักดิ์ศรี แย้มนัดดา พระอาจารย์ผู้ถวายการสอนภาษาไทย และภาษาสันสกฤต ที่คณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ได้เคยเขียนเล่าถึง สมเด็จพระกนิษฐาธิราชเจ้า กรมสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดา สยามบรมราชกุมารี เมื่อครั้งพระองค์ เข้ามาเป็นนิสิตใหม่ของคณะอักษรศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ว่า

ท่านเคยเดินขึ้นบันได ห้องโถงตึกอักษรศาสตร์ ๑ ขึ้นไปชั้นบน ท่านอาจารย์ศักดิ์ศรีมัวแต่ตามองดูขั้นบันไดทีละขั้นกลัวจะสะดุดหกล้ม ได้ยินเสียงนิสิตหญิงพูดดังดัง ว่า

สวัสดีค่ะ อาจารย์ แล้วก็เดินสวนทางลงไป

ท่านอาจารย์ก็ตอบโต้โดยมิได้เงยหน้าขึ้นดู
ฮื่อ สวัสดีจะ

แต่พอเหลียวกลับไปดูว่าใครเป็นคนทักเมื่อตะกี้นี้ก็ใจหายวาบ เพราะผู้ที่เดินอมยิ้มลงบันไดไปนั้น ก็คือ สมเด็จเจ้าฟ้าสิรินธร อาจารย์ศักดิ์ศรี แย้มนัดดา เล่าว่าโดนเข้าแบบนี้อีก ๒ ถึง ๓ ครั้ง ตอนขึ้นบันไดเหมือนครั้งแรกไม่มีผิด เลยทำให้ทูลกระหม่อมทรงสนิทสนมกับอาจารย์ผู้นี้มาก

คราวหนึ่งเสด็จกลับจากอีสาน ทรงเข้าห้องช้ากว่าเพื่อนก็ต้องเข้าไปประทับนั่งแถวหน้าสุด ทรงค้นกระเป๋าใบใหม่อยู่ครู่หนึ่ง แล้วก็หยิบห่อของยู่ยี่ห่อหนึ่งส่งให้อาจารย์ พร้อมกับตรัสว่า
ของฝากจากอีสานค่ะ

ของฝากนั้นคือ ขนมตุ้บตั้บ อันมีชื่อเสียงของอีสาน ซึ่งทรงซื้อมาจากอุดรฯ ทำเอาอาจารย์ศักดิ์ศรีตื้นตันใจเป็นล้นพ้น น้ำพระทัยนี้จะตรึงตราอยู่ในใจ อาจารย์ไปจนกว่าชีวิตจะหาไม่

ขอขอบคุณศาสตราจารย์ ด็อกเตอร์ศักดิ์ศรี แย้มนัดดา

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องที่ต้องการถูกทำเครื่องหมาย *